17. fever ray - fever ray [2009]

έχει ζωή,

έχει υπόσταση,

είναι κάτι που σου μιλάει,

αναπνέει μαζί σου,

έρχεται δίπλα σου όταν θέλει,

γίνεται απόκοσμο όταν το κρίνει.

όσοι το έχετε ακούσει,

ξέρετε γιατί μιλάω.

οι υπόλοιποι απλά βάλτε το να παίξει.

δεν χρειάζονται ταμπέλες εδώ,

αυτός ο δίσκος είναι πέρα από λέξεις,

πέρα από ταμπέλες,

πράγμα που σημαίνει πως ήδη έχω αποτύχει να το περιγράψω.

πόσο περήφανο με κάνει αυτό.

αποφεύγω εδώ και κάποιες ώρες να γράψω για αυτόν τον δίσκο,

το νούμερο 17,

για το οποίο είχα "αυτοπαγιδεύσει" τον εαυτό μου,

ότι θα είναι αυτό.

είναι από αυτά που έρχονται χωρίς σκέψη,

όταν είναι βράδυ και θέλω να ακούσω κάτι.

είναι η λογική συνέχεια για την αγαπημένη karin,

απλά εδώ ξεπέρασε τον εαυτό της,

όπως έδειξε και το μέλλον.

δεν έχει σημασία όμως αυτό.

αυτός ο δίσκος έχει όλες τις αποχρώσεις του μαύρου.

χωρίς τον θρήνο όμως.

εκεί που δεν σε αγχώνει το σκοτάδι,

σαν μία βόλτα με το αμάξι σε έναν πολυσύχναστο δρόμο,

αλλά ξημερώματα.

αν ήταν εικόνα, 

θα ήταν η Β.Όλγας στις 5 το πρωί.

κάτι που συνήθως έχει τεράστια ένταση,

το ξέρεις-το νιώθεις,

αλλά δεν το βλέπεις εκείνη την στιγμή.

δεν γίνεται να είσαι μόνος,

σε δρόμο με τρεις λωρίδες,

παντού φώτα,

και όλα τα φανάρια να πηγαίνουν όπως τα θέλεις.

και όμως,

κάποιες στιγμές μπορεί να ισχύει αυτό,

μπορεί να συμβεί.

είναι ένας προσωπικός δίσκος,

ήταν αρκετά ιδιαίτερο το χρονικό σημείο τότε για το κορίτσι μας,

είχε γίνει μητέρα,

και η προοπτική της είχε διαφοροποιηθεί αισθητά.

αλλά,

όσο προσωπικός είναι ο δίσκος,

άλλο τόσο διαφοροποιείται από αυτό,

καθώς οι ιστορίες που εξυμνεί στον δίσκο,

δεν είναι από την δική της πλευρά συνήθως,

προσπαθεί να αναλύσει τα γεγονότα από μία άλλη πλευρά,

διατηρώντας το συναίσθημα,

δίχως να χάνει την υπόστασή του το κάθε κομμάτι,

πόσο ειρωνικό αυτό, αλήθεια;

δεν είναι πολυδιαφημισμένος ο δίσκος,

παρόλα αυτά έκανε ένα μεγάλο άνοιγμα στην pop κουλτούρα πριν χρόνια.

για καλό, όπως έχει φανεί.

ήταν δεκέμβριος του 2012,

όταν ακόμα είχα εκείνη την τρέλα για τις σειρές,

και έπεσα πάνω σε ένα trailer για μία καινούρια σειρά από το History channel.

Vikings έλεγε,

γουστάρουμε ιστορία,

γουστάρουμε vikings,

πάμε να τσεκάρουμε, να δούμε τι λέει.

έπαθα.

έστειλα μηνύματα σε γνωστούς και αγνώστους που τους αρέσουν τα παραπάνω.

και ήρθε η ώρα, μετά από λίγους μήνες,

να δούμε το πρώτο επεισόδιο.

αρρώστησα.

δεν το περίμενα.

το πρώτο κομμάτι του δίσκου έπαιζε στο intro.

και παίζει ακόμα.

βροχή, θάλασσα στους πρόποδες βουνών,

ένα κορμί να πέφτει στον βυθό σαν να αιωρείται,

και το if i had a heart να έρχεται να ολοκληρώσει τον οργασμό.

δεν ένιωσα θλίψη που έγινε mainstream το τραγούδι,

αντιθέτως,

χάρηκα γιατί έτσι, ίσως και μόνο ένας, αρκεί όμως,

θα μάθαινε αυτόν τον δίσκο,

και μόνο θετικά μπορούσα να λάβω αυτήν την κίνηση.

και αυτό το post,

αυτήν την έννοια έχει μάλλον.

αυτό το blog ίσως.

την αγάπη μας στην Σουηδία,

που μας δίνει εξαιρετικές μουσικές λοιπόν.

χωρίς ταμπέλες, χωρίς πρέπει,

χωρίς ανούσια ιδιώματα.

μουσική.

όπως εδώ, όπως πρέπει.

το τραγούδι μου:

Keep The Streets Empty For Me

επειδή

δεν ήξερα πιο να βάλω

η ιστορία του είναι ευκαιρία για να γράψεις έκθεση.

το κομμάτι μιλάει από την προοπτική ενός ελαφιού,

που θέλει να περάσει έναν δρόμο,

χωρίς να το χτυπήσει αμάξι.

παρακαλάει να μην έρθει αμάξι,

και δει τα φώτα του,

όλοι ξέρουμε τι γίνεται μετά.

ιδιαίτερος συμβολισμός.

αν τοποθετήσεις το τραγούδι σε μία ανθρώπινη φύση,

εσύ που θέλεις να φτάσεις κάπου,

αλλά χωρίς αντιπερισπασμούς,

επειδή ξέρεις ότι δεν θα μπορέσεις να αντισταθείς,

παρακαλάς να μην έρθει ποτέ αυτό που θα τραβήξει το βλέμμα σου από τον στόχο,

από τον τελικό προορισμό που έχεις στο μυαλό σου.

uncover our heads, and reveal our souls.

we were hungry before we were born.

karin dreijer κυρίες και κύριοι,

την ευχαριστούμε για τους knife, 

και την αποθεώνουμε για αυτόν τον δίσκο.

όπως ακριβώς της-του αξίζει.

ΥΓ. τον μάιο του 2012 βρέθηκα στο ρότερνταμ.

εκεί, στην καθιερωμένη βόλτα στο δισκάδικο,

βρήκα το παραπάνω βινύλιο.

για τα πρώτα 3 δευτερόλεπτα χάρηκα,

σκεπτόμενος την νέα μου προσθήκη στην συλλογή μου.

δεν θα μπορούσα όμως.

το αγόρασα, και το έδωσα στον κωστή,

αυτός μου την έμαθε,

αυτός έπρεπε να το έχει πρώτος.

και αυτός το έχει.

την αγάπη μου κωστή.