20. tindersticks - curtains [1997]

εδώ περίμενα να νυχτώσει τουλάχιστον.

να αποδοθεί δικαιοσύνη στον δίσκο.

οι tindersticks λοιπόν.

ήρθε η ώρα τους.

Άγγλοι, με βάση το Nottingham,

οι οποίοι πήραν το όνομά τους,

από ένα κουτάκι σπίρτα που βρήκε σε μία ελληνική παραλία ο τραγουδιάρης τους.

μου ακούγεται τόσο εύκολο να τους εκτιμήσεις,

αν σου αρέσουν, ας πούμε, οι πυξ λαξ οι madrugada.

είναι κάπως πιο experimental,

δεν πατάνε τόσο πάνω σε φόρμες,

είναι λίγο πιο jazz,

λίγο πιο ιδιόμορφοι.

οι editors έχουν έναν εξαιρετικό τραγουδιστή.

οι madrugada επίσης.

τα κοινά σημεία σε αυτές τις προτάσεις,

η ουσία τους,

είναι πως η φωνή του τραγουδιστή είναι βαθιά.

βαρύτονος είναι η σωστή έκφραση νομίζω.

δεν έχουν σημασία αυτά όμως.

δεν γνωρίζω αν είναι δόκιμος ο όρος,

όσοι έχετε ακούσει, καταλαβαίνετε τι εννοώ.

η φωνή του staples λοιπόν,

είναι η αγαπημένη μου, 

από αυτό το είδος τραγουδιστών.

αφού λοιπόν ξεχάστηκα το ξεκαθαρίσαμε και αυτό,

πάμε στην επόμενη ερώτηση.

γιατί αυτός ο δίσκος;

επειδή αυτόν άκουσα πρώτο,

και με αυτόν δέθηκα.

σε αυτόν γυρνάω πάντα,

όταν θέλω να νιώσω την ψυχή μου να ταλαντεύεται πάνω σε μία κλωστή.

χωρίς να έχει να λέει κάτι αυτό για την υπόλοιπη δισκογραφία τους βέβαια.

η οποία μετράει 11 δίσκους,

με κάτι soundtrack στην μέση,

χωρίς να χάνουν την δύναμή τους σε καμία φάση.

ο τελευταίος δίσκος, του 2016,

ήταν εξαιρετικός.

η διαφορά ίσως να ήρθε το 2006,

με την φυγή του dickon,

αλλά ευτυχώς δεν άλλαξε η προσέγγιση της μπάντας στην μουσική,

συνέχισε στο ίδιο μοτίβο.

κομβικό σημείο το 1997 για τους tindersticks,

τρίτος δίσκος πλέον,

και η μπάντα βρίσκει τον ήχο της,

πατάει γερά στα πόδια της,

και απελευθερώνει συντριπτικούς ήχους για την απόλυτη ηρεμία.

κάτι έχω πάθει με τις ενορχηστρώσεις τελευταία,

ωρίμασα ίσως, ίσως και να γέρασα,

αλλά και εδώ έχουμε μία υποδειγματική περίπτωση παραγωγής.

ίσως και την ομορφότερη από όλα έχω (περι)γράψει εδώ μέσα.

κομβικό σημείο,

επειδή δοκιμάζουν διαφορετικά πράγματα,

δίνοντας πολύ παραπάνω σημασία,

σημεία που θα τελειοποιήσουν σε επόμενους δίσκους,

εδώ τα βρίσκουμε για πρώτη φορά.

τεράστιες στιγμές,

όπως το buried bones- που να το αφιερώνω άραγε,

στιγμές προοικονομίας όπως το ballad of tindersticks,

και στιγμές που σε κάνουν να αναρωτιέσαι,

ακόμα για τα δεδομένα στο bathtime.

δεν χρειάζεται ένταση το πάθος τελικά.

τρόπο και ικανότητα χρειάζεται.

ή μήπως όχι;

πολλά τα ερωτήματα stan..

πάντως, οι tindersticks δεν είναι μουσική για το βράδυ.

είναι για την αυγή.

επειδή, όπως λέει και ο ποιητής, το πιο βαθύ σκοτάδι.. 

το κομμάτι μου:

Another Night In

δεν χρειάζεται εξήγηση, αλλά.

επειδή

πέφτει ο ήλιος,

είσαι στην παραλία,

κοιτάς έναν τεράστιο βράχο λίγα μέτρα δίπλα,

και κάτι σε καίει.

οι tindersticks είναι σίγουρα το soundtrack για αυτήν την στιγμή σου,

που θα θυμάσαι για χρόνια μετά.

αφού όλα γίνονται για την αγάπη αυτού του κοριτσιού.

(ακούγεται άσχημο το ουδέτερο γένος για να περιγράψει το θηλυκό.

δεν με αρέσει. πάμε πάλι.)

αφού όλα γίνονται για την αγάπη αυτής της γυναίκας.

και εκεί, κάπου στο 3:30 που τα βιολιά ανεβάζουν ένταση,
νιώθεις μία αναπάντεχη ταχυπαλμία,
σαν να γεμίζει αίμα το σώμα σου.

για μένα, οι tindersticks, 

δεν είναι μόνο το soundtrack για τον βράχο.

(αυτό) θα είναι και το κομμάτι.

σίγουρα.

για 'σένα;

Tindersticks:

Stuart Staples

David Boulter

Neil Fraser

Dickon Hinchliffe

Al Macaylay

Mark Colwill